Digital clock

Τετάρτη, 14 Σεπτεμβρίου 2016

Μητροπολίτης Μόρφου: «Μάνα φοβάσαι τον θάνατο;» «Αγαπώ τον Αρχάγγελο!»

Κήρυγμα Μητροπολίτη Μόρφου Νεοφύτου στον Πανηγυρικό Εσπερινό της εορτής του εν Χώναις θαύματος του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στον ιερό ναό Αρχαγγέλου Μιχαήλ  στο χωριό Πλατανιστάσα (05.09.2016).


Παρασκευή, 8 Ιουλίου 2016

ΘΑΥΜΑ ΤΕΚΝΟΠΟΙΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΑΞΙΑΡΧΗ

Θαυμαστές επεμβάσεις του Ταξιάρχη Μανταμάδου στη ζωή της αφηγήθηκε και η κ. Μιχαηλάρη από την Ελευσίνα. Ήταν άτεκνη, καθώς και η αδελφή της, κι επειδή ποθούσαν ν” αποκτήσουν παιδί, στράφηκαν με πίστη στο Θεό και στη μεσιτεία του αρχαγγέλου. Σε μια αγρυπνία που έκαναν προς τιμήν του Ταξιάρχη, τον παρακάλεσε με θέρμη η κ. Μιχαηλάρη για το πρόβλημα της. Τα ξημερώματα την πήρε λίγο ο ύπνος. Είδε ότι βρισκόταν στο ναό του αρχαγγέλου με την αδελφή της, όταν ξαφνικά παρουσιάστηκε ο Ταξιάρχης με όλη του τη μεγαλοπρέπεια. Γονάτισε αμέσως και τον παρακάλεσε να τους χαρίσει από ένα παιδί. Κι εκείνος άπλωσε το χέρι του, σαν να ήθελε να τις καθησυχάσει, και είπε:
– Μην ανησυχείτε. Κι οι δυο σας θα κάνετε παιδιά. Να ευχαριστήσετε το Θεό γι” αυτό Του το δώρο.
Σε τέσσερα χρόνια η αδελφή της απέκτησε παιδί, η ίδια όμως όχι. Πέρασαν εννέα χρόνια, οπότε άρχισε ν” απελπίζεται. Στράφηκε τότε στην επιστήμη. Ταλαιπωρήθηκε, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Πληροφορήθηκε ότι στην Αγγλία υπήρχε ένας γιατρός που μπορούσε με εγχείρηση να οδηγήσει στην τεκνοποίηση, με πιθανότητες μία στις εκατό. Το αποφάσισε και ετοιμάστηκε για το ταξίδι. Ένιωθε όμως έλεγχο συνειδήσεως. Την τελευταία στιγμή δίστασε. Σκέφτηκε να καταφύγει στον Ταξιάρχη για να τη φωτίσει τι να κάνει. Πήγε στο ναό του, στο Μανταμάδο, και τον παρακάλεσε. Και το ίδιο βράδυ, ενώ προσευχόταν, τον είδε να βγαίνει ολοζώντανος απ” το εικόνισμα του, μ” ένα βλέμμα παραπονεμένο, σαν να της έλεγε: «Γιατί λιγοψύχησες; Γιατί έχασες την πίστη σου και την ελπίδα στο Θεό;
Δεν πείστηκες απ” το παράδειγμα της αδελφής σου;». «Έπεσε αμέσως μετανοημένη και ζήτησε με δάκρυα συγχώρηση. Τότε τον άκουσε να της λέει:
– Δεν θα πας έξω. Εκεί δεν πρόκειται να κάνεις παιδί. Εδώ θα το αποκτήσεις.
Σ” ένα μήνα ήταν έγκυος κι έφερε στον κόσμο ένα χαριτωμένο κοριτσάκι, τη Βαρβάρα. Όταν η μικρή ήταν έξι χρονών, πήγανε στο ναό του αρχαγγέλου για να κάνουν μια ευχαριστήρια αγρυπνία. Η μητέρα άφησε το παιδί σ” ένα κελλί για να κοιμηθεί και πήγε στην εκκλησία. Όταν τελείωσε η λειτουργία και γύρισε στο κελλί, η μικρή της είπε:
– Εσύ, μαμά, ήσουν στην εκκλησία, αλλά ο Ταξιάρχης ήταν μαζί μου όλη τη νύχτα και μου κρατούσε συντροφιά.
Αργότερα, η ευλαβής γυναίκα δοκίμασε άλλη μια θαυμαστή εκδήλωση της προστασίας του αρχαγγέλου. Ανήμερα των Ταξιαρχών το 1989, την έπιασε δυνατός πόνος στη μήτρα. Σε λίγο καιρό η κατάσταση επιδεινώθηκε. Έγιναν οι απαραίτητες εξετάσεις και οι γιατροί συνέστησαν να γίνει εγχείρηση. Εκείνη, μόλις το άκουσε, αρνήθηκε, κι άρχισε να κλαίει σαν μικρό παιδί. Κατέφυγε πάλι στον Ταξιάρχη, και ζητούσε με επιμονή και πίστη το θαύμα του.
Με την προσευχή ηρέμησε, κι όταν το βράδυ έπεσε να κοιμηθεί, βλέπει στον ύπνο της την Παναγία, βασίλισσα στο θρόνο, και πλάι της τον Ταξιάρχη. Της χαμογελούσαν.
Το πρωί ξεκίνησε για να εισαχθεί στο νοσοκομείο. Έκανε πολλές εξετάσεις και περίμενε τ” αποτελέσματα. Κάποια στιγμή την κάλεσαν οι γιατροί και της είπαν:
– Δεν έχεις απολύτως τίποτα, κυρία μου. Μπορείς να πάς στο σπίτι σου…
Από τότε είναι εντελώς υγιής και δοξάζει τον Κύριο και τη χάρη του αρχαγγέλου Του.

Ενώ βρισκόμουν δεμένη μέσα στο χειρουργείο για όγκο στο στήθος και οι νοσοκόμες με ετοίμαζαν, είδα έναν άνδρα μέσα σε ασημένια πανοπλία που άστραφτε, με σπαθί στο χέρι…



Με το γράμμα αυτό, θέλω να σας πω για την προσωπική μου δοκιμασία που πέρασα τον χειμώνα και ξεπεράστηκε με την Χάρη Του Ταξιάρχη Μιχαήλ:
Είχα ένα πρόβλημα στο στήθος εδώ και πολύ καιρό. Είχε παρουσιαστεί ένα υγρό μπαλάκι που με πονούσε τρομερά αλλά δεν έλεγα σε κανέναν τίποτα. Κάποια στιγμή που δεν άντεχα άλλο τον πόνο πήγα στο γιατρό, ο οποίος μετά από εξετάσεις μου είπε, ότι κατά πάσα πιθανότητα ήταν καρκίνος. Με τούτο το δεδομένο, έπρεπε να γίνει επείγουσα εισαγωγή στο Νοσοκομείο και να αφαιρεθεί το συντομότερο όλο το στήθος.
Έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου. Έκλαιγα και δεν ήξερα τι να κάνω. Δεν είχα κάποιον να με στηρίξει και βίωνα τούτο το πρόβλημα υγείας μου εντελώς μόνη. Τότε η βαφτιστήρα μου, μου υπέδειξε τον Πανορμίτη και με προέτρεψε να προσευχηθώ σε Εκείνος για να με βοηθήσει. Πραγματικά από την ίδια ώρα άρχισα να τον παρακαλώ και να εκλιπαρώ για βοήθεια.
Τελικά μπήκα στο Νοσοκομείο στις 4 Ιανουαρίου του 2008, με πολύ άγχος, στενοχώρια και φόβο, για την εξέλιξη της κατάστασης. Απ” την στιγμή που με πήραν από το δωμάτιο για το χειρουργείο, άρχισα να επικαλούμαι τον Αρχάγγελο και να ζητώ απ” τα βάθη της καρδιάς μου την βοήθειά Του. Υποσχέθηκα ότι θα πήγαινα στο Μοναστήρι Του στην Σύμη, για να προσκυνήσω και την Θαυματουργή Εικόνα Του.
Ενώ βρισκόμουν δεμένη μέσα στο χειρουργείο και οι νοσοκόμες με ετοίμαζαν, είδα έναν άνδρα μέσα σε ασημένια πανοπλία που άστραφτε με σπαθί στο χέρι, που με κοιτούσε και ερχόταν προς το μέρος μου. Μου έκαναν εντύπωση οι αστραφτερές μπότες του. Αμέσως σκέφτηκα: Ταξιάρχη μου είσαι κοντά μου, μη μ’αφήσεις.
Όταν ξύπνησα, βρισκόμουν στο δωμάτιό μου και γύρω μου υπήρχαν οι δικοί μου άνθρωποι. Εγώ επειδή ήμουν χάλια δεν ήθελα κανένα. Το βράδυ κατάφερα να σηκωθώ για την τουαλέτα και εκεί βρήκα το κουράγιο να κοιτάξω το στήθος μου, Με απερίγραπτη χαρά διαπίστωσα ότι τελικά ο γιατρός δεν έκανε ολική μαστεκτομή, αλλά μόνο αφαίρεση του όγκου!
Αυτό για μένα ήταν ένα μεγάλο θαύμα του Ταξιάρχη, που πλέον είναι ο προστάτης Άγιός μου και Τον ευχαριστώ πολύ. Λίγο καιρό μετά με αξίωσε και επισκέφθηκα την Μονή Του, τον προσκύνησα και τον ευχαρίστησα για την μεγάλη ευεργεσία του. Στην Σύμη θα πηγαίνω όσο ζω, για να τον προσκυνώ πάντοτε και να τον δοξάζω για το καλό που μου έκανε.
Πηγή: ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΝΟΡΜΙΤΗ

Στο μέσον, λοιπόν, τριών παρακλήσεων της 3ης, 5ης, και 7ης Νοεμβρίου 1988...ΔΑΚΡΥΣΕ Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΤΑΞΙΑΡΧΗ

.......Στο μέσον, λοιπόν, τριών παρακλήσεων της 3ης, 5ης, και 7ης Νοεμβρίου 1988 και καθώς οι ιερείς και οι χριστιανοί είχαν καταλάβει, τον έμπροσθεν της θαυματουργού αναγλύφου εικόνος χώρο, έκπληκτοι έβλεπαν να ξεχύνονται, από τα δυο μάτια του Αρχαγγέλου δάκρυα!!! 


Δάκρυα άφθονα που κυλούσαν και έβρεχαν τα δυο Του μάγουλα και χανόταν μέσα στον ασημένιο Του θώρακα.
Η ψαλμωδία τότε σταματησε. Πάγωσε η φωνή όλων και μόνο των ιερέων η φωνή, τρεμουλιαστή κι αυτή, μόλις ακουγόταν, συνέχιζε:"Διάσωσον από κινδύνους τους δούλους σου, Ταξιάρχα, ότι πάντες προς τον Θεόν μεσίτην θερμότατον, κεκτήμεθα, Αρχάγγελε του Κυρίου".
Το πρόσωπό Του πήρε μια πονεμένη, θλιμμένη έκφραση. Ήταν θαρρείς ζωντανό, εκφραστικό, έτοιμο να σου μιλήσει. Και η ματιά Του; Ω Θεέ μου...η ματιά Του! Πύρινη και αυστηρή, όμως και εναγώνια στοργική. Την ένοιωθες να σε κατακλύζει, να πλημμυρίζει το είναι σου, να ταράζει, να ξυπνά τη συνείδηση σου και να βροντοφωνεί στα αυτιά της ψυχής σου, το ουράνιο μήνυμά Του:
"Πού πάτε χριστιανοί μου; Πού βαδίζετε;Γιατί φύγατε τόσο πολύ μακριά από το Θεό; Γιατί οργίζετε καθημερινά το Άγιο Πνεύμα Του, με τη στάση σας, τις πράξεις σας, τη συμπεριφορά σας; Πού είναι η πίστη σας, η ευλάβειά σας, τα έργα της αρετής, της αγάπης ; Γιατί αρνείστε το θέλημα του Θεού και πράττετε το θέλημα του Διαβόλου; Γιατί έγινε τόσο σκληρή η καρδιά σας; Ελάτε λοιπόν στον εαυτό σας, συνέλθετε! Ενώστε όσο ακόμα είναι καιρός τα δάκρυα της μετανοίας σας, με τα δικά μου δάκρυα να γλυκάνουμε την δίκαιη οργή του Θεού"....
(Από το βιβλίο "ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΑΙ ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΤΑΞΙΑΡΧΗ ΜΑΝΤΑΜΑΔΟΥ", Τόμος Β', του Πρωτοπρεσβυτέρου Ευστράτιου Δήσσου)

ΜΙΑ ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΟΥ ΤΑΞΙΑΡΧΗ!

ΜΙΑ ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΟΥ ΤΑΞΙΑΡΧΗ!
Ονομάζομαι Χρυσόστομος Μαρκάδας και μένω στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης.
Τον Ιανουάριο του 2011 βλέπω στον ύπνο μου τον Ταξιάρχη, με τη μορφή του γιατρού, ψηλός, ξανθός και επιβλητικός.
Μου λέει: "Η γυναίκα σου δεν μπορεί να μείνει τώρα έγκυος γιατί και αυτή και το μωρό θα πεθάνουν". Φυσικά δεν έδωσα καμία σημασία στο όνειρο αυτό.
Πράγματι η γυναίκα μου κάνει εξετάσεις αίματος και λόγω μεγάλης αναιμίας ο γιατρός μας λέει ότι αν μείνει έγκυος κινδυνεύει και αυτή και το μωρό.
Μετά από λίγο καιρό ξανά βλέπω τον Ταξιάρχη στον ύπνο μου, με την ίδια μορφή, να μου λέει ότι η γυναίκα μου θα μείνει έγκυος και θα φέρει στον κόσμο ένα κοριτσάκι. Τον Αύγουστο του 2011 μαθαίνουμε το χαρμόσυνο νέο της εγκυμοσύνης ξέροντας πριν από όλους ότι είναι κοριτσάκι.
Παρόλο που η γυναίκα μου έχει το στίγμα της Μεσογειακής Αναιμίας εκτός από μία μετάγγιση η εγκυμοσύνη και η γέννα εξελίχθηκε χωρίς επιπλοκές!!!!!!
Τον Απρίλιο του 2012 γεννήθηκε η Γαβριέλα η οποία βαπτίστηκε στον Ταξιάρχη, τον Αύγουστο του 2012.
Είθε η Χάρη Του να συντροφεύει τις ζωές μας και να προστατεύει όλο τον κόσμο κυρίως αυτούς που πραγματικά έχουν ανάγκη.

ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ ΑΠΟ Ι.Ν ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ ΜΑΝΤΑΜΑΔΟΥ ΛΕΣΒΟΥ

Όλοι εμείς που βρισκόμαστε μακριά -και όχι μόνο- μπορούμε να παρακολουθήσουμε τη Θεία Λειτουργία της Κυριακής από τον Ιερό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών Μανταμάδου και να μεταφερθούμε νοερά κοντά στον λατρεμένο μας Προστάτη!


ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΤΑΞΙΑΡΧΗ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΠΕΛΑ ΠΟΥ ΕΠΑΣΧΕ ΑΠΟ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ!

ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΤΑΞΙΑΡΧΗ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΠΕΛΑ ΠΟΥ ΕΠΑΣΧΕ ΑΠΟ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ!

Γέροντα Χριστός Ανέστη
Με μεγάλη ταπείνωση και φόβο Θεού σας γράφω ένα θαύμα που συνέβη στην ταπεινότητα μου.
Ονομάζομαι Ακίδου Ελένη και μένω στην Αλεξανδρούπολη.
Στα χέρια μου έπεσε ένα από τα βιβλία του Ταξιάρχη και με μεγάλη προσοχή και ευλάβεια διάβασα τα ανεπανάληπτα θαύματα Του, που όχι μόνον μ'άφησαν άφωνη, αλλά και με ενίσχυσαν πολύ στην πίστη και έγιναν η αιτία να αλλάξει η ζωή μου.
Ο Ταξιάρχης, λοιπόν, δεν είναι μόνο ο φοβερός Αρχάγγελος που παίρνει τις ψυχές, όπως πίστευα, αλλά και ο πονόψυχος, ο ευαίσθητος, που συντρέχει, προστατεύει και βοηθεί κάθε αμαρτωλό, πονεμένο και βασανισμένο άνθρωπο, που αναζητά την βοήθεια Του! Αυτά ήταν τα συμπεράσμτα μου, μετά από την ανάγνωση των πρώτων σελίδων του βιβλίου Του. Γονάτισα, τότε, και μέσα από την ψυχή μου άρχισα να προσεύχομαι και να Τον παρακαλώ να κάνει και σε μένα το θαύμα Του. Να μεσιτεύσει στο Θεό και για μένα την αμαρτωλή, να μου δώσει ο Ύψιστος την υγεία μου.
Υπέφερα πολύ καιρό πάτερ, από φοβερή κατάθλιψη. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να μου προκαλεί πολλά νεύρα και να τα βλέπω όλα “μαύρα”. Η ζωή μου είχε καταντήσει σκέτο μαρτύριο. Δεν με συγκινούσε τίποτα. Δεν είχα ησυχία ούτε μέσα στο σπίτι μου ούτε έξω όπου κι αν πήγαινα. Μαζί με εμένα βασανίζονταν και οι δικοί μου από την άσχημη συμπεριφορά μου.
Τις ημέρες του Πάσχα προγραμματίσαμε ένα ταξίδι στη Μυτιλήνη. Το πρόγραμμα είχε προσκύνημα στον Άγιο Ραφαήλ και στον Ταξιάρχη του Μανταμάδου.
Φτάσαμε στο ωραίο σας πράγματι νησί, και αμέσως, μετά από μία θαυμάσια διαδρομή από το λιμάνι της Μυτιλήνης μέσα από μία εναλλαγή πράσινου και γαλάζιου της θάλασσας, φτάσαμε στο θαυμαστό Ταξιάρχη. Τα συναισθήματα μου ήταν μπερδεμένα στην αρχή. Κόντρα στην επικρατούσα απαισιοδοξία μου, άρχισε δειλά να ανθεί μία μικρή ελπίδα.
Μόλις πατήσαμε στην εξωτερική αυλή του Ναού διαπιστώσαμε ότι κάτι το ξεψωριστό συμβαίνει στο χώρο αυτό. Μία ημεράδα, ένα γλυκό μούδιασμα, ένα συναίσθημα που σε γαλήνευε και σε προετοίμαζε σιγά-σιγά σε ανάταση σε συνομιλία με τον Άγιο!
Ο χώρος καθαρός “ζεστός”, σου έφερνε μία χαλάρωση, μία ψυχική γαλήνη.
Χωρίς να το καταλάβουμε, σχεδόν σαν υπνωτισμένοι, μπήκαμε στην εσωτερική αυλή του Ναού, στην αυλή των λουλουδιών, όπως την ονομάσαμε από τις πολλές γλάστρες με τα πανέμορφα λουλούδια. Η καρδία μας τώρα άρχισε να χτυπά πιότερο, πλησίαμε στο Ναό μέσα στον οποίο φυλάσσεται η θαυμαστή εικόνα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ. Με δέος πατήσαμε το σκαλί του πρόναου και μπήκαμε! Ειλικρινά εντυπωσιαστήκαμε! Εγώ πρώτη προχώρησα στην εικόνα, άναψα το κερί μου και παρασυρμένη από μία εσωτερική παρόρμηση-επιθυμία, έπεσα στα γόνατα μπροστά της με αναφιλητά. Τα δάκρυα μου συντρόφευαν τις προσευχές μου. Σήκωσα έπειτα τα χέρια μου και τα στήριξα στην ξύλινη βάση της εικόνας. Ανασήκωσα έπειτα το σώμα μου και έφερα να ακουμπήσει το πρόσωπο μου επάνω της.
Οι ματιές μας, θαρρείς, διασταυρώθηκαν! Ένιωσα μία ανατριχίλα και τότε το αίμα μου άρχισε να βράζει μέσα στις φλέβες μου! Άρχισα να τρέμω. Για λίγο χρόνο είχα χάσει την επαφή μου με το χρόνο και το περιβάλλον. Σιγά-σιγά άρχισα να επιστρέφω στην πραγματικότητα. Στο μέρος του σώματος μου που βρίσκεται το στομάχι μου, από μικρή νόμιζα ότι βρίσκεται η ψυχή μου. Στο σημείο λοιπόν αυτό, άρχισα να νιώθω ένα μεγάλο βάρος. Ένα βάρος, που λίγο-λίγο, κάποιος θαρρείς το ξεκολλούσε και το εξαφάνιζε. Εγώ τότε ξαλάφρωνα και στο τέλος ένιωθα πολύ όμορφα, σα να ξαναγεννιόμουν! Το σύννεφο μέσα στο μυαλό μου καθάρισε. Η ανία εξαφανίστηκε. Την καρδιά μου δεν την πλάκωνε πια η στεναχώρια και έχα μία διάθεση να φωνάξω χαρούμενα, να ψάλλω, να υμνήσω το Θεό, τον Αρχάγγελο. Είχα εντελώς αποθεραπευτεί.
Αυθόρμητα, τότε, στα χείλη μου ήρθε το απολυτίκιο του Ταξιάρχη και η επιθυμία να το ψάλλω, και το έψαλλα με αφάνταστη χαρά και ευχαρίστηση:

Των Ουρανίων Στρατιών Αρχιστράτηγοι
δυσωπούμεν υμάς ημείς οι ανάξιοι
ίνα ταις ημών δεήσεση τειχίσητε ημάς,
σκέπη των πτερύγων της άυλου υμών δόξης,
φρουρούντες ημάς πρισπίπτοντας εκτενώς και
βοώντας, εκ των κινδύνων λυτρώσασθε ημάς
ως Ταξιάρχαι των άνω Δυνάμεων
...................................................
Πρωτοπρεσβυτέρου Ευστρατίου Δήσσου, “ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΓΓΕΛΩΝ ΜΑΝΤΑΜΑΔΟΥ”, τόμος Ε